Een warme trui over mijn pyjama
Vroeg in de morgen
alles kil en grijs.
Een vogel zingt
Luider voller
een wonderlijk concert begint
terwijl trillers mijn oren vullen
vervaagt de ‘Ik-ben-geen-vogel-grens’
niet meer alleen
golf ik mee op zoveel klanken.
Al zingend vervaagt mijn regie.
Samen vullen we de stilte
kussen we de dag wakker
Wil je met me delen wat het voor jou betekent dat klanken verder gaan dan je oren? Weet je uitgenodigd! zuidersmah@gmail.com